Brzydowo

Sołtys
Iwona Stankiewicz

Zastępca Sołtysa
Iwona Naklicka

Rada Sołecka
Małgorzta Cegiełka
Edward Dąbrowski
Agnieszka Kuch

Pierwotnie była to duża, niemiecka wieś czynszowa o nazwie Sifridisdorf, od imienia jej lokatora – Siegfrieda. W 1401 roku liczyła 70 łanów (1176 hektarów). W tej postaci przetrwała do XVI wieku. Wskutek zniszczeń wojennych z okresu wojny trzynastoletniej, a zwłaszcza z lat 1520 – 1521, przestała istnieć tutaj ciągłość osadnicza, a obszar wsi zamieniono w majątek ziemski, który przeszedł w drodze nadania książęcego w ręce jednej z rodzin szlacheckich. Prawdopodobnie w drugiej połowie XVI wieku majątek ten należał do tej samej rodziny o nazwisku Schoultz von Ascheraden, która była równocześnie właścicielem majątku Ponary.

Gdy około 1700 roku Fryderyk von der Groeben nabył od tej rodziny Ponary, stał się zarazem właścicielem Seubersdorfu. W 1711 roku Groeben założył w Ponarach „Fideikommis”, skupiając w swych rękach zarząd wszystkich dóbr rodowych w powiatach Morąg i Ostróda. Ponary były więc w stosunku do Seubersdorfu, zasiedlonego w XVII wieku przez osadników z Polski i nazywanego przez nich „Brzydowem”, majątkiem majorackim. Autor słownika geograficznego z 1785 roku J. F. Goldbeck, obok nazwy Seubersdorf podaje: „polnish Brzidawo”. Znajdująca się tu wieś folwarczna posiadała wówczas 44 dymy. W 1820 roku określano ją jako szlachecką wieś chłopską, należącą do majoratu Groebenów w Ponarach.

Na początku XIX wieku chłopi brzydowscy określali się jako poddani „hrabstwa na Ponarach” i zobowiązani byli do dwóch dni pańszczyzny tygodniowo z własnym zaprzęgiem. Były tu wówczas 24 dymy i 183 mieszkańców. Na przełomie pierwszej i drugiej ćwierci XIX wieku Brzydowo, po procesie uwłaszczeniowym, zostało sprzedane. W 1858 roku wieś liczyła 76 dymów i 634 mieszkańców.

Nowy właściciel folwarku, którego nazwisko nie jest znane, pobudował tu dwór. Może była to już wieś rodzinna Karbaumów. W 1905 roku właścicielem był Hugo Karbaum. Do majątku, poza folwarkiem, należała torfiarnia. Tenże Hugo Karbaum wymieniany jest jako właściciel także w latach 1907 i 1922. Majątek liczył wówczas 280 hektarów powierzchni. We wsi, istniejącej niezależnie, w latach 1937 – 1939 zamieszkiwały 654 osoby, istniała trzyklasowa szkoła.